به گزارش خبرنگار «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ جواد هروی در مراسم 16 آذر امسال در دانشگاه سیستان و بلوچستان به نمایندگی از کانونهای فرهنگی و هنری دانشجویی در مقابل رئیس جمهور سخنرانی کرد.
در بخش مهمی از این سخنرانی آمده است: انتظار داریم یک سری پایشهای فرهنگی در دانشگاه اتفاق بیفتد تابتوان تاثیر فعالیتهای فرهنگی را در کاهش نرخ مشکلات سنجیده و اقدامات لازم خصوصا در بحث بودجه برای بهبود و تاثیرگذاری بیشتر انجام گیرد این مطالبه جز با همت دولت و خبرگان فرهنگی امکان پذیر نیست.
متن کامل این سخنرانی را در ادامه میخوانید:
کانونهای فرهنگی، هنری و اجتماعی و اهمیت فعالیت های فرهنگی کمتر شناخته شده است و به همین علت گاها یا مورد بی توجهی قرار می گیرد و یا آخرین اولویت کاری است و همه اینها در حالی است که بخشی از مسئولیت اجتماعی دانشگاه در همین کانونها تجلی مییابد.
معضلات فرهنگی٬ ناهنجاریهای فرهنگی و عدم تمایل به فعالیت در این زمینه روند رو به رشدی یافته است که یقینا نیاز به تدبیر دارد. در همین راستا انتظار داریم یک سری پایشهای فرهنگی در دانشگاه اتفاق بیفتد تابتوان تاثیر فعالیتهای فرهنگی را در کاهش نرخ مشکلات سنجیده و اقدامات لازم خصوصا در بحث بودجه برای بهبود و تاثیرگذاری بیشتر انجام گیرد این مطالبه جز با همت دولت و خبرگان فرهنگی امکان پذیر نیست.
در بحث کیفیت کار کانونها خصوصا کانونهای تخصصی که برای فعالیت از تجهیزات خاصی استفاده میکنند٬ نیاز به حمایتهای مادی و معنوی از سوی مسئولین است.
اما در بحث فعالین فرهنگی سوالم این است:
دولت چه حمایتی از فعالین دانشگاه ها می کند؟ دانشجویانی که قید خیلی از مسایل آموزشی را میزنند تا فعالیت و کار فرهنگی را توسعه دهند اشتباه میکنند؟
شخص بنده برای حداقل حمایت از فعالین دو پیشنهاد دارم:
اول: یک شناسه ی فرهنگی برای این افراد به عنوان رزومه ی در دسترس معتبر
درزمینه های مختلف فرهنگی صادر شود تا هم شخص بتواند از کم و کیف فعالیت های خود به عنوان سابقه استفاده کند و همچنین مزایایی مثل کاربرد در بنیان نخبگان داشته باشد تا بتوانیم نخبگان فرهنگی دانشجو را نیز بها دهیم .
دوم: ارتباط فعالیت های فرهنگی دانشگاه ها با متصدیان فرهنگ در خارج از دانشگاه که این توافقات در کیفیت کار کانونها خصوصا کانونهای تخصصی نقش به سزایی داشته و اهمیت به این مورد می تواند موجبات اشتغال زایی و کارآفرینی را برای دانشجویان فراهم کند.
در آخر میگویم استان سیستان و بلوچستان تنها از نظر امکانات توسعهای محروم شناخته میشود اما از پتانسیل فرهنگی و هنری بسیار غنی برخوردار است.
این منطقه خواستگاه فرهنگ و تمدن ایران بوده اما اکنون هالهای از محدودیت٬ استعدادها و زحمات ملت غیور آن را پوشانده. امید داریم با تدابیر دولت تدبیر و امید و همت دولتمردان مشکلات مرتفع گردد.